Skocz do zawartości

Historia Systemu Nazw Domenowychod 1958 ;)


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
Brak odpowiedzi do tego tematu

#1
apze

apze

    Uzależniony

  • Administrator
  • PipPipPipPipPipPip
  • 4324 postów
  • Rejestracja: 01-November 06
Historia Systemu Nazw Domenowych

Raport przygotowany przez Uniwersytet Harvarda
na temat historii systemu nazw domenowych. Wszystko zaczęło się w 1958 kiedy założono
Agencję ds. Zaawansowanych Przedsięwzięć Badawczych - Advanced
Research Projects Agency (ARPA)...

7 Stycznia 1958 - Prezydent Eisenhower domaga się funduszy na
rozpoczęcie ARPA (znanego dzisiaj jako DARPA)

Wczesny 1958 - ARPA zostaje utworzona

Późne lata 50 - Komputerowi pracownicy naukowi na MIT
wymyślają "time share"

1960 - 1965 Paul Baran, pracujący w RAND rozwinął ideę
przełączania pakietów (packet switching) i skomputeryzował "sieci
dystrybuowane" używając "a rapid store and forward system" zwanego
też jako "routing gorącego ziemniaka". Napisał on także 11 tomów
memorandów w celu namówienia oficjeli AT&T do poparcia sieci.

1961 - Z powodu braku funduszy Air Force dał ARPA'ie komputer Q-
32 w Santa Monice, Kalifornia.

Lipiec 1961 - Leonard Kleinrock w MIT opublikował raport
analizujący problem przepływu danych w sieciach i prezentujący
idee w kwestii przełączania pakietów.

Sierpień 1962 ; Pierwszym zarejestrowanym opisem towarzyskich
interakcji, które mogłyby być umożliwione przez sieć była seria
notatek napisanych przez J.C.R. Licklidera z MIT.

1965 ; ARPA ufundowała projekt Tom Marilla. W wyniku czego
połączono komputery TX-2 w Laboratorium Lincolna w MIT z Q-32 w
Santa Monice, Kalifornia. Larry Roberts z MIT został poproszony o
nadzorowanie projektu.

1965 ; Air Force zgodziło się ufundować sieć Barana. Pentagon
pracę kierowania siecią daje jednakże DCA. Baran woląc nie widzieć
jak jego sieć ginie z rąk ekspertów od konwencjonalnych środków
łączności rezygnuje z funduszy.

1965 ; Marill rozwinął zbiór procedur mających na celu
wysyłanie informacji tam i z powrotem znany także jako protokół
wiadomości.

Wiosna 1966 ; Donald Watts Davies, pracujący dla NPL, wygłosił
publiczny wykład na temat jego niezależnie rozwiniętej idei
przełączania pakietów (i dał przełączaniu pakietów jego nazwę).

Późny 1966 ; Roberts wymyśla ARPANET.

Wczesny 1967 ; Spotkanie głównych badaczy ARPA'y w Ann Arbor,
Michigan. Roberts (dyrektor IPTO) wysunął ideę sieci komputerowej.
Wes Clark przedstawił ideę podsieci: małe, identyczne komputery
wszystkie wzajmenie połączone IMPami ; interface message
processors. Engelbert zgłosił się na ochotnika do Sieciowego
Centrum Informacyjnego (NIC).

1967 ; Roberts opublikował referat na temat ARPANETu.

Koniec 1967 ; Odbyła się konferencja The Association for
Computing Machinery w Gatliburgu, Tennessee. Roberts
zaprezentował swój pierwszy referat na temat ARPANETu i usłyszał o
pracy jaką wykonał zespół Donalda Davies’a w NPL oraz Paul Baran w
RAND.

Wczesny 1968 ; Roberts i Baran spotykają się. Roberts wybiera 4
pierwsze IMP miejsca.

Lipiec 1968 ; Wspólnota powołana przez Robertsa oraz DARPA'ę
oczyszciła ogólną strukturę i specyfikacje dla ARPANETu tak jak to
opisano w Prośbie o Propozycje (RFP) na temat budowania sieci IMP.
Prośba ta była wysłana do 170 firm.

Lato 1968 ; Spotkanie absolwentów Informatyki w Santa Barbarze,
CA. Ta grupa wschodzących informatyków, która później stanie się
znana jako Grupa Robocza Do Spraw Sieci - Network Working Group
(NWG) zaczęła rozmyślania na temat połączeń typu host-to-host.

Grudzień 1968 ; W odpowiedzi na RFP, grupa Bolt Beranek and
Newman (BBN) wygrywa kontrakt mający na celu rozwój IMPów i sieci
IMPów.

7 Kwietnia 1969 ; Steve Crocker rozprowadził pierwszą Prośbę O
Komentarze - Request for Comments (RFC) zatytułowany Host
Software, który omawiał sprawy poruszone na spotkaniu w 1968 w
Santa Barbarze i kolejnych spotkaniach.

Wiosna 1969 ; Eksperci komputerowi UCLA otrzymali raport 1822
BBNa ; zbiór specyfikacji potrzebnych w celu połączenia hostów do
IMPów. Eksperci komputerowi UCLA, którym przewodził Mike Wingfield
rozpoczęli budowanie interfejsu typu host-to-IMP.

30 Sierpnia 1969 ; BBN zainstalował pierwszego IMPa w UCLA i w
ciągu kilku godzin od pojawienia się, IMP i Sigma - 7 przekazywały
dane tam i z powrotem.

1 Października 1969 ; Drugi IMP pojawił się w SRI (w
Uniwersytecie Stanforda); dwuwęzłowa sieć została utworzona.

1 Listopada 1969 ; Trzeci IMP został zainstalowany w UC Santa
Barbara.

1 Grudnia 1969 ; Czwarty IMP został zainstalowany w
Uniwersytecie Utah.

Grudzień 1969 ; Spotkanie NWG w Salt Lake City. NWG wymyśliło
Telnet ; standard protokołu komunikacyjnego do obsługi odległego
terminala w architekturze klient-serwer.

Koniec 1969 ; Cztery hosty zostały połączone razem i utworzyły
pierwotny ARPANET.

1969 ; ALOHANet konstruuje sieć używającą w celu transmisji
drogi satelitarnej.

Wczesne lata 70te ; ARPA używa satelitów telekomunikacyjnych aby
stworzyć SATNet ; międzynarodową sieć.

Styczeń 1970 ; Bob Kahn i Dave Walden z BBN lecą do LA aby
przetestować sieć. Jest to spowodowane tym iż Kahn obawia sie, iż
może dojść do błędu niewydolności i reassembly lockup. Obawy
Kahn’a potwierdzają się. W czasie powrotu do Cambridge, MA Kahn
siada do pracy razem z Crowtherem by rozwiązać potencjalny problem.

Późny Marzec 1970 ; Pierwszy wewnątrzkrajowy obwód został
zainstalowany, łącząc komputer UCLA z BBN.

Wiosna 1970 ; Serce zespołu BBN wynalazł zdalne utrzymanie i
diagnostykę, które umożliwiało rozwiązywanie problemów i okazyjne
naprawianie IMPów przez zdalne sterowanie.

Lato 1970 ; IMPy zostały umieszczone w MIT, RANDzie, System
Development Corp., i Harvardzie. AT&T zamienił odsyłacz między BBN
i UCLA odsyłaczem między BBN i RANDem, i dodał jeden między MITem
a Uniwersytetem Utah.

Listopad 1970 ; BBN ulepszyło istniejące Centrum Kontroli Sieci
oraz uczyniło Alexa McKenziego jego dyrektorem.

Grudzień 1970 ; Grupa Robocza Do Spraw Sieci (NWG) pracując pod
kierownictwem Steva Crockera ukończyła pierwotny protokół Host-to-
Host sieci ARPANET, nazwany Protokołem Kontroli Sieci - the
Network Control Protocol (NCP).

Koniec 1970 ; Carnegie-Mellon University oraz Case Western
Reserve University zostały połączone z siecią.

Wczesny 1971 ; BBN rozwinął terminal IMP ; znany jako TIP ;
który pozwolił uzytkownikom logować się do sieci bez konieczności
używania komputera hosta.

Środek 1971 ; Kahn i Al Vezza razem z grupą 8 głównych
pracowników badawczych rozpoczęli planowanie publicznej
demonstracji ARPANETu, która miała mieć miejsce na pierwszej
Międzynarodowej Konferencji Komunikacji Komputerowej (ICCC)

Późne Lato 1971 ; Pierwsze 4 elementy dostawy TIPów zostały
dostarczone do BBN.

Jesień 1971 ; 3 TIPy działały w sieci. ARPANET miał 19 węzłów.

Wczesny 1972 ; Kilka następnych IMPów Honeywella i TIPów zostało
dodanych do sieci.

Wczesny 1972 ; Jon Postel został wydawcą RFCów.

Wczesny 1972 ; Ray Tomlinson tworzy program do przesyłania
imejli. To on był twórcą i wprowadził znak @ obecny w adresach
poczty elektronicznej.

Wczesny Lpiec 1972 ; NWG zakończył ulepszanie Protokołu
Przesyłania Plików - File Transfer Protocol (FTP), który został
opublikowany jako RFC 354.

Sierpień 1972 ; Trzecia wewnątrzkrajowa linia została dodana.
ARPANET składała się z 29 węzłów.

Październik 1972 ; Kahn razem z innymi ekspertami komputerowymi
przeprowadza z dużym powodzeniem i rozmachem publiczną
demonstrację działania sieci ARPANET na pierwszych ICCC w
Waszyngtonie, DC.

1972 ; Kahn wprowadza ideę otwartej architektury sieciowej.

1973-1975 ; ARPANET wzrastał w przybliżeniu jeden węzeł na
miesiąc.

1973 ; Kahn i Vint Cerf połączyli siły aby rozwinąć nową wersję
protokołu NCP, która to wersja mogłaby spełnić oczekiwania
otwartej architektury sieciowej. Ten protokół zostanie ostatecznie
nazwany Transmission Control Protocol/Internet Protocol (TCP/IP).

Wiosna 1973 ; Cerf and Kahn sfinalizowali ramę koncepcyjną w
celu utoworzenia sieci dla sieć. Ta rama została oparta na idei
komputera portiera pomiędzy dwoma sieciami. Ten portier byłby
hostem dla każdej sieci.

Późna Wiosna i Lato 1973 ; Cerf and Kahn rzucili wyzwanie
opracowania szczegółów absolwentom Informatyki ze Standford.

Wrzesień 1973 ; Cerf i Kahn prezentują swój referat na temat
protokołu host-to-host Międzynarodowej Grupie Roboczej do spraw
Sieci (INWG) w Uniwersytecie Sussex w Brighton.

1973 ; Larry Roberts napisał pierwszy program zarzadzający
imejlami, nazwany RD.

1973 ; Debata na temat czy kod źródłowy ma być otwarty czy
zamknięty zaczęła się po odmowie BBN udostępnienia kodu źródłowego
IMP. Po naciskach ze strony DARPA'y, BBN w końcu zgodziło się
udostępnić kod źródłowy.

1973 ; Bob Metcalf z Xerox Park opracował krótkodystansową sieć
nazwaną Ethernet.

Maj 1974 ; Opublikowany został referat Cerfa i Kahn’a pt. A
Protocol for Packet Network Intercommunication.

Kwiecień 1975 ; Tel Myer i Austin Henderson z BBN opublikowali
listę standardowych nagłówków jako RFC 680 zatytuowany Message
Transmission Protocol. RFC 680 wywołał debatę nazwaną Wojnami
Nagłówkowymi. Wojny toczyły się wokół tego co właściwie należało
do nagłówka. Społeczność inżynierów komputerowych podzieliła się
na dwie frakcje: Ci za długimi nagłówkami i ci za krótkimi
nagłówkami.

7 Czerwca 1975 ; Steve Walker (kierownik programu ARPA)
zaproponował utworzenie Message Services Group (ochrzczona
MsgGroup) w celu opracowania tego co jest obowiązkowe, to znaczy
miłe w usługach wysyłania wiadomości, a co nie jest pożądane".

Lato 1975 ; ARPANET przeszedł pod kontrolę Wojskowej Agencji
Łączności (Defence Communications Agency - DCA)

1975 ; John Vittal napisał program przesyłający imejle nazwany
MSG, który odwrotnie niż program RD, mógł poradzić sobie z wieloma
imejlami. Ten program był także pierwszym, który używał komendy
ODPOWIEDZ.

1975 ; Yogen Dalal, bazując na raporcie Cerfa/Kahna z 1974
stworzył listę specyfikacji złącza.

1976 ; Pierwszą komputerową grą przygodową stworzył Will
Crowther. Później w 1976, Don Woods spytał się Crowthera czy może
poprawić swoją grę. Gdy poprawki zostały zrobione, Przygodówka
została umieszczona na komputerze laboratoryjnym w Stanford AI.
Crowther i Woods zachęcili piracenie Przygodówki wyrażając ideę,
że rozwój oprogramowania jest otwarty - i z tego powodu każdy może
dodać coś od siebie do niego.

1976 ; Pojawia się pierwszy komercyjny program do wysyłania
imejli. Tym programem był COMNET firmy The Computer Corporation of
America. Kosztował on $40,000 dolarów. Nastąpił po nim program
MESSENGER firmy On-Line Software International, który kosztował
$18,000.

Jesień 1976 ; Prezydencka kampania Jimmy'iego Cartera była
pierwszą, która użyła imejla. Carter zyskał sobie
przydomek computer driven candidate (kandydat napędzany
komputerem).

12 Maja 1977 ; Ken Pogran, John Vittal, Dave Crocker i Sustin
Henderson opublikowali więcej niż 20 stron specyfikacji do A
Proposed Official Standard for the Format of ARPA Network
Messages, jako RFC 724. Ta propozycja była szeroko krytykowana.

Październik 1977 ; Cerf, Kahn i kilku innych zademonstrowało
pierwsze trzy programy sieciowe. Były to: Packet radio, ARPANET i
SATNET.

Listopad 1977 ; Zespół RFC 724 poprawił wcześniejszą propozycję
i opublikował poprawkę jako RFC 733. Poprawka napotkała na obawę
gdyż nie była kompatybilna z najbardziej popularnym programem
wysyłającym imejle ARPANETu - MSG.

1977 ; Paul Baran i Dave Farber byli współautorami pierwszego
referatu napisanego przez imejl z autorami, którzy znajdowali się
500 mil dalej.

12 Kwietnia 1979 Kevin MacKenzie, motywowany uczuciem, iż
imejl był zbyt bezosobowy, stworzył pierwsze emotikony, które
później zasymiluje cyberkultura.

Wczesny 1978 ; TCP został rozbity na dwie części: TCP ; którego
zdaniem było rozbijanie na kawałki i ponowne składanie wiadomości,
i IP ; odpowiedzialnego za routing. Tak też TCP stało się TCP/IP.

Maj 1979 ; Narodowy Funduszu Nauki (The National Science
Foundation - NSF) zasponsorowało spotkanie, którego celem była
rozmowa na temat możliwej nowej sieci nazywanej Computer Science
Research Networks (CSNET).

Wczesne lata 80te - Uniwersytety chciały podłączyć swoje Sieci
lokalne (Local Area Networks - LANy) do Internetu. Ethernet
sprawił, iż to życzenie stało się możliwe do spełnienia i w
rezultacie networking rósł jak grzyby po deszczu.

Lato 1980 ; Zarząd NSF zdecydował się zainwestować 5 milionów
dolarów w CSNET.

1981 ; Bill Joy, z Uniwersytetu Berkley, otrzymał fundusze od
ARPA w celu zintegrowania TCP/IP do Berkeley'owskiej wersji
UNIXa .

Sierpień 1982 ; Jon Postel i inni w MsgGroup zdecydowali się
utworzyć oddzielny protokół do transferu imejli. Rezultatem tej
decyzji był Simple Mail Transfer Protocol (SMTP).

1982 ; Joy utworzył zespół z dwoma z absolwentami Stanfordzkiej
Szkoły Biznesu. Zespół powstał by założyć firmę nazwaną Sum
Microsystems, która sprzedawała silne komputerowe stacje robocze z
wersją systemu UNIX, opracowaną na Uniwersytecie Berkley,
zawierającą wbudowaną implementację protokołów TCP/IP. Te stacje
robocze pomogły ponownie ogromnie spopularyzować TCP/IP.

1 Stycznia 1983 ; ARPANET przeszedł ze standardu NCP na TCP/IP.

Do Czerwca 1983 ; Więcej niż 70 stron było połączonych z CSNETem.

Listopad 1983 ; Szybkie rozrastanie się internetu powodowało
ogromne problemy w księgowości. Aby rozwiązać ten problem grupa w
skład, której wchodzili Jon Postel, Paul Mockapetris i Craig
Partrige opublikowała RFC 882. To RFC utworzyło system nazw
domenowych (DNS) aby uczynić poruszanie się w Internecie
łatwiejszym. Dzieki DNSowi użytkownicy mogą wpisywać w polu adresu
internetowego nazwy takie jak USC-ISIF zamiast 10.2.0.52..
Każdy adres miałby mieć informacje od specyficznych do
generalnych.

1983 ; DCA zdecydowało, że ARPANET był zbyt obszerny aby
utrzymać standardy wysokiego bezpieczeństwa. Dlategoteż, ARPANET
został podzielony na dwie sieci: MILNET (strony zawierające
niesklasyfikowane wojskowe informacje) i ARPANET (strony
przeznaczone dla komputerowej wspólnoty badawczej).

Październik 1984 ; RFC 920 zakłada 7 funkcjonalnych "domen
najwyższego poziomu" (generic top level domains - gTLDs,
włączając .com, .net, .org i .gov). Celem tego działania było
dostarczenia miejsc na domeny korporacjom, organizacjom non-
profit, szkołom, sieciom, ministerstwom rządu i siłom zbrojnym USA.

1985 ; DARPA naciska na użytkowników Internetu aby stosowali
adresy DNSu.

1985 ; Używając 5 nowych centrów superkomputerowych, NSF
zbudował sieć szkieletową, nazwaną NSFNETem w odpowiedzi na
zainteresowanie wyrażone przez pracowników naukowych nie
zajmujących się Informatyką. NSF zgodził się podłączyć
samoorganizujące się regionalne sieci do sieci szkieletowej.

1985 ; Po tym jak Bob Kahn odszedł, DARPA zdecydowała, że
ARPANET był przestarzały w porównaniu z szybszym NAFNETem i
dlategoteż zdecydowała się zamknąć ARPANET.

Styczeń 1986 ; Po spotkaniu na szczycie, przedstawiciele sieci
zdecydowali, że system DNS może i będzie działać.

Do 1986 ; Ogromna większośc amerykańskich wydziałów informatyki
a także wiele prywatnych korporacji było podłączonych do CSNETu.

Listopad 1987 ; RFC 1020 przekazuje kontrolę nad numerami
Protokołu Internetowego z rąk Jona Postela i ISI do rąk Sieciowego
Centrum Informacyjnego (NIC) w SRI International. Pierwszy
transfer aktywności DNS do prywatnego sektora.

1988 ; Rząd USA wybiera Open Systems Interconnection (OSI) a nie
TCP/IP na nowy standard.

1989 ; ARPANET przekazał pochodnię NEFNETowi i regionalnym
sieciom, i przestał istnieć.

Wrzesień 1991 ; RFC 1261 przekazuje NIC Systemom Rządowym -
Government Systems, Inc., w dokumencie napisanym przez pracowników
Rozwiązań Sieciowych - Network Solutions (NSI).

1 Stycznia 1993 ; NSI i Narodowy Fundusz Nauki (National Science
Foundation - NSF) podpisują Porozumienie o Współpracy przyznający
NSI uprawnienia do zarządzania rejestracjami i bazami danych w
DNS. Porozumienie ma wygasnąć 9/30/98.

22 Października 1996 do 1 Maja 1997 ; Międzynarodowy Komitet do
spraw Internetu (The Internet International Ad Hoc Committee -
IAHC; IAHC to koalicja uczestników między innymi ISOC, IANA, ITU i
WIPO) formuje się w celu zarekomendowania strategii i zmian
proceduralnych dla administrowania gTLDami.

28 Lutego 1997 ; IAHC wydaje generic Top Level Domains
Memorandum of Understanding (gTLD-MoU) jako jej rekomendacje
strategii DNS; IAHC urządza spotkania robocze i namawia
sygnatariuszy do Memorandum.

1 Maja 1997 ; 80 organizacji podpisuje gTLD-MoU i IAHC
rozwiązuje się. Ci, którzy nie zgdadzali się na gTLD-MoU
twierdzili, iż obchodzi ono struktury zarządzania i że nie udaje
mu się ochraniać osób fizycznych/smallbiznesów w strategii
internetowej bazy danych. Istnieje dalsza obawa dotycząca
centralizacji władzy nad DNS w rękach nierządowej organizacji.

30 Stycznia 1998 ; Departament Handlu publikuje proponowane
oświadczenie dotyczące strategii, znane jako Green Paper. Jego
celem jest polepszenie technicznego zarządzania nazwami i adresami
Internetowymi. Elementy gTLD-MoU są włączone.

5 Czerwca 1998 ; W odpowiedzi na otrzymane komentarze dotyczące
Green Paper, Departament Handlu publikuje oświadczenie dotyczące
strategii, znane jako White Paper, wzywające do zakończenia
bezpośredniego federalnego wspierania usług koordynacji nazwy i
adresu Internetowego. Wzywa ono także aby stworzyć "Newco", które
przejmie DNS. Wiele z obaw podniesionych w debacie gTLD-MoU znowu
się pojawia.

Lipiec/Sierpień 1998 ; Międzynarodowe Forum na temat White Paper
urządza serię spotkań dookoła świata by zaadresować sprawy
pozostawione otwartymi w White Paper. Te sprawy to: dispute
resolution i utworzenie nowych rejestrów.

21 Listopada 1998 ; Internetowa Korporacja ds. Nadawania Nazw i
Numerów (The Internet Corporation for Assigned Names and Numbers -
ICANN) dołącza z celem otrzymania opisu jako "Newco".

25 Listopada 1998 ; Departament Handlu USA (United States
Department of Commerce) podpisuje Memorandum of Understanding
(MoU) z ICANNem uznający ICANN jako Newco co było wymagane w
White Paper.


Zrodlo:

http://www.domainnew...in-name-system/

Ekspert

Ekspert
  • Advert
  • Rejestracja: --




Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych